logo-en

  NORTHERN UNIVERSITY

Mak1 

Այսօր Հյուսիսային համալսարանի հիմնադիր ռեկտոր Բորիս Մակիչյանի հիշատակի օրն է

Այսօր լրանում է Հյուսիսային համալսարանի հիմնադիր ռեկտոր Բորիս Մակիչյանի մահվան մեկ տարին։ Միշտ «սպառնում էր», որ 110 տարի ապրելու է։ «Մեր գերդաստանում երկարակյացները շատ են,–ասածը հիմնավորում էր նա,–ես ինչո՞ւ պետք է քիչ ապրեմ, համ էլ էնքա՜ն գործ կա անելու, ազիզ (նրա սիրելի դիմելաձևն էր, որը ժառանգություն մնաց կոլեկտիվին ու մտերիմներին), պիտի հասցնեմ»։
Վիրավորվում էր, երբ հանկարծ անզգուշորեն տարիքը շեշտում էինք։ Իրականում պարոն Մակիչյանը բազմաթիվ երիտասարդներից երիտասարդ ու եռանդուն էր, կյանքով լեցուն, նախաձեռնող, հոգնել ու բռնած գործից նահանջել չգիտեր։ «Պարտություն» բառը չկար նրա բառապաշարում, պրպտուն միտքը մեկ վայրկյան անգամ հանգիստ չուներ։ Նույն աշխատաոճն էր «պարտադրում» նաև աշխատակիցներին։ Երբեմն միաժամանակ չորս հանձնարարություն կտար, որոնցից մեկի իրագործումը կբացառեր մյուս երեքի իրականացումը։ Անվրդով դեմքով կթվարկեր անելիքներն ու զուսպ ժպիտով կհետևեր քո հոգեկան տվայտանքներին․․․Առարկելն անիմաստ էր։ Սկսում էիր տարբերակներ որոնել չորս հանձնարարությունը միաժամանակ հաջողությամբ ավարտելու համար։ Երբեմն կատակով իրար մխիթարում էինք՝ պարոն Մակիչյանն այս ձևով փորձում է բացահայտել մեր թաքնված հնարավորությունները, հասկանո՞ւմ եք, նա գիտի՝ ինչ է անում․․․ Լավ է դեռ, որ չէր սկսում խանգարել, ինչն էլ կարծես դիտմամբ էր անում, որպեսզի մինչև վերջ պեղես–հանես քո բոլոր հնարավորությունները, անմնացորդ նվիրվես ու արարես, կերտես ինքդ քեզ, կայանաս՝ ի զարմանս հենց քեզ․․․
Եվ հաջողում էինք, պատկերացնո՞ւմ եք։ Մեզ հաջողվում էր նույն օրը նույն ժամին մի գիտաժողով անցկացնել Հյուսիսային համալսարանի Ալեք Մանուկյան 15ա հասցեում, մի գրական–երաժշտական երեկույթ Ալավերդու «Թումանյան» բաժանմունքում, այցելել որևէ զորամաս ու տպարան ուղարկել «Հյուսիսային համալսարան» պաշտոնաթերթի հերթական համարը․․․ Եվ ներկա լինել բոլոր միջոցառումներին։ Հասցնում էինք։ Զուսպ, միայն իրեն հատուկ գոհունակ ժպիտով կասեր․
– Ապրես, ազիզ։ Վաղը ժամը 16։00 նոր բուկլետը պիտի սեղանիս վրա լինի։ Բայց որ ժամը 15։00 լինի, ավելի լավ։
Դա մի հինգ օրվա աշխատանք էր։ Բայց․․․ հասցնում էինք։
Կենդանության օրոք էլ պարոն Մակիչյանը նաև աշխատանքից դուրս մեր զրույցների հիմնական թեման էր։ Նույնիսկ երբ հավաքվում էինք աշխատակիցներից որևէ մեկի ծնունդը, կամ այլ առիթ նշելու, հիմնական կենացներից հետո, չգրված մի օրենքով, սկսում էինք պատմել պարոն Մակիչյանի հետ կապված հումորային դրվագները։ Հետաքրքիրն այն էր, որ նրա հետ կապված բազմաթիվ դժվար իրավիճակներ ուղեկցվում էին զվարճալի ինչ–որ միջադեպերով, որոնք հետո առավել գունավորված, չափազանցված կերպով անցնում էին բերնեբերան՝ Բորիս Մակիչյանի կերպարին հաղորդելով ինչ–որ միֆականություն։ Ասես խոսքը գրական կերպարի մասին էր, և ոչ թե բուհի ռեկտորի։ Նա ավելին էր, քան պարզապես «հիմնարկի տնօրեն»։ Նա ՄԱՐԴ էր՝ իր բոլոր հետաքրքիր դրսևորումներով՝ խստապահանջությամբ ու ներողամտությամբ, ներքին հակասականությամբ ու զարմանալի անկեղծությամբ, բայց միշտ ազնվության հանդեպ անբացատրելի սիրով։ Ազնիվ մարդը նրա պաշտամունքն էր։
Այսօր լրանում է մեկ տարին, ինչ Հյուսիսային համալսարանի հիմնադիր ռեկտոր Բորիս Մակիչյանը մեզ հետ չէ։ Բայց չկա գեթ մեկ օր, որ չհիշենք նրան, չկարոտենք լոռեցուն բնորոշ նրա հումորը, զուսպ ու գոհունակ ժպիտը, երբ անիրագործելի թվացող հանձնարարությունները կատարելիս առանց կաբինետի դուռը թակելու սենյակ էինք ներխուժում ու հաշվետու լինում կատարածի մասին։ Բորիս Մակիչյանն ապրում է նաև իր մասին հյուսված ու բերնեբերան տարածված պատմություններում, որոնցից մեկը կներկայացնենք ստորև։
 Բուհում անցկացվող մի գիտաժողովից առաջ ինձ հանձնարարեց․
–Բացման խոսք պիտի ասեմ, կնստես առջևի շարքում ու երբ տասնհինգ րոպեն լրանա, ձեռքով նշան կանես, որպեսզի ելույթս ավարտեմ։ Ուզում եմ այս անգամ քիչ խոսել։
Հավատացի։
Տասնհինգ րոպե հետո երկու ձեռքով «խաչ» եմ անում, այսինքն՝ վերջ, ժամանակը լրացել է։ Անվրդով նայեց ու շարունակեց ավելի եռանդով խոսել։ Հաջորդ 20 րոպեներին ձեռքով ցույց եմ տալիս ժամացույցս։ Ապարդյուն։ Պարոն Մակիչյանը տարերքի մեջ շարունակում է պատմել բուհում անցկացված թումանյանական միջոցառումների մասին։ Հաջորդ 30 րոպեներին ձեռքի բոլոր հնարավոր ու անհնար շարժումներով փորձում եմ հասկացնել, որ ժամանակը վաղուց սպառվել է։ Ավաղ․․․Խոսեց 80 րոպե։
Գիտաժողովի վերջում զայրացած ինձ է դիմում․
–Քեզ չէի՞ ասել, որ 15 րոպեն լրանալուն պես զգուշացնես։
–Բայց ես ձեռքով հասկացնում էի, չէ՞,– արդարանում եմ։
–Վա՜յ, ազիզ,–զարմացած բացականչում է պարոն Մակիչյանը,– ես էլ մտածում էի՝ այնքա՜ն լավ եմ խոսում, այնքա՜ն հետաքրքիր, որ ինձ նշան ես անում, ասում ես՝ էլի՜ խոսիր, պարոն Մակիչյան, էլի՜ խոսիր․․․
 
Գ․ Հակոբյան
Հյուսիսային համալսարանի լրատվության և հասարակայնության հետ կապերի ուսումնապրակտիկ բաժնի ղեկավար

 

tagnap  tagnap1

Ուսումնական տագնապ ավագ դպրոցում և բժշկական քոլեջում

Ռազմաուսումնական տագնապը ոտքի հանեց Հյուսիսային համալսարանի ավագ դպրոցի սաներին։ Նպատակը՝ փորձարկել աշակերտների զգոնությունը, ռազմագիտության դասերին ձեռք բերած գիտելիքները ստուգել գործնականում, համոզվել՝ արդյո՞ք ավագ դպրոցի սաները ուսումնական տագնապների ժամանակ պահպանում են հավասարակշռությունն ու նման իրավիճակներում կողմնորոշվելու ունակությունը։ Ու թեպետ միջանցքներում կատարյալ իրարանցում ու խուճապ էր, այնուհանդերձ, ինչպես ավելի ուշ փաստեց ռազմագիտության ուսուցիչ ու տագնապի «գլխավոր մեղավոր» պարոն Այվազյանը, ավագ դպրոցի սաներն ապացուցեցին, որ կարողանում են տեսականը հաջողությամբ կիրառել գործնականում։

zoramas1zoramas2zoramas3

Բուհ–բանակ համագործակցությունը Հյուսիսային համալսարանի
առաջնահերթություններից է

ՀՀ ՊՆ «Զառ» ուսումնական կենտրոնի հետ Հյուսիսային համալսարանի համագործակցությունը սկսվել է 2020 թվականի հոկտեմբեր ամսին, երբ Արցախում ընթանում էին պատերազմական գործողությունները։ Բուհի ուսանողական խորհրդի և լրատվության ու հասարակայնության հետ կապերի ուսումնապրակտիկ կենտրոնի նախաձեռնությամբ առաջին անգամ համալսարանի ներկայացուցիչները այցելեցին խաղաղապահ զորքեր՝ հանձնելու բուհի կողմից տրամադրված սնունդն ու առաջնագծին անհրաժեշտ պարագաները։ Հոգեկան տագանապալի վիճակում գտնվող, առաջնագծից ամեն պահ լուրերի սպասող մեր պատվիրակության համար անչափ կարևոր էր հանդիպումը զորամասի հրամանատարական կազմի հետ։ Ուժ, վճռականություն, անսահման հայրենասիրություն ու լավատեսություն․այս բառերով կարելի է բնութագրել խաղաղապահ զորքերի հրամանատար, մայոր Արտյոմ Աբրահամյանին, որի հետ մի քանի ժամ տևած զրույցն իսկապես հայրենասիրության կատարյալ դաս էր բոլորիս համար։

Շրջեցինք զորամասում, ծանոթացանք պայմաններին, եղանք գրադարանում և խոստացանք, որ Հյուսիսային համալսարանը գեղարվեստական գրքերով պարբերաբար կհամալրի գրադարանը, իսկ հաջորդ այցը կկազմակերպվի հենց այդ առիթով։  Իսկ ահա արդեն 2021 թվականի փետրվարի 22–ին բուհից, դարձյալ ուսանողական խորհրդի և լրատվության և հասարակայնության հետ կապերի ուսումնապրակտիկ կենտրոնի նախաձեռնությամբ, այս անգամ արդեն 26 հոգուց բաղկացած մեր պատվիրակությունը ուղևորվեց «Զառ» ուսումնական կենտրոն։  Խոստման համաձայն՝ գրադարանին նվիրեցինք հայ, ռուս և արտասահմանյան հեղինակների շուրջ 150 գիրք։ Ավագ դպրոցի սաները(տնօրեն՝ Ա․ Սարգսյան) ու բուհի ուսանողները՝ պատվիրակության ղեկավար կազմի հետ շրջեցին զորամասում, այնուհետև ունկնդրեցին «Հայոց բանակի կազմավորումը»  թեմայով դասախոսությունը, որը սիրով ներկայացրեց ենթասպա Գևորգ Կարապետյանը։ Ունկնդիրները ծանոթացան պատմական տարբեր ժամանակաշրջաններում հայոց թագավորությունների զինուժի պատմությանը, առանձնահատկություններին, հայ մարտիկների քաջարի ոգու դրսևորումներին։

Ընդմիջումը զինվորական ճաշարանում ևս հետաքրքիր էր։ Սեղանի շուրջ պարզ ու անկաշկանդ զրույցը հրամկազմի հետ հնարավորություն տվեց ուսանողներին և  ավագ դպրոցի սաներին իմանալու մի շարք հարցերի պատասխաններ, լսելու հրամանատարի՝ Արցախյան վերջին պատերազմում հայ քաջորդիների գործած սխրանքների մասին։ «Մեր բանակն արել է հնարավոր ու անհնար ամեն ինչ,– նշեց Ա․ Աբրահամյանը,– ու որքան էլ փորձեն թուլացնել մեզ, միևնույն է, մենք ոտքի ենք կանգնելու նաև ձեզ նման հայրենասեր երիտասարդների շնորհիվ»։

Հանդիպման երկրորդ հատվածում գործնական աշխատանքն էր։  Ուսումնական կենտրոնի մասնագետները մեր պատվիրակության անդամներին ծանոթացրին զենքին, դրանից օգտվելու կանոններին։ Համընդհանուր  ոգևորության մթնոլորտում տղա, թե աղջիկ քանդեցին–հավաքեցին ավտոմատները՝ հպարտանալով զենքի հետ արագ ու ճկուն աշխատելու իրենց ունակությամբ։ 

Ավարտվեց մի հետաքրքիր ու հագեցած օր։ Առանձնահատուկ շնորհակալություն ենք ուզում հայտնել «Զառ» ուսումնական կենտրոնին, խաղաղապահ զորքերի հրամանատարական կազմին, զինկազմին՝  մեր ուսանողների ու աշակերտների  հետ համբերատար աշխատելու համար։

Նաև շնորհակալություն ենք հայտնում բուհի ղեկավարությանը՝ ուղևորության ընթացքում բոլոր հարցերով աջակցելու համար։

 

Հ․Գ․Անկրկնելի մի օր անցկացրինք ՀՀ ՊՆ «Զառ» ուսումնական կենտրոնում: Բուհի առկա և հեռակա ուսուցման տարբեր ֆակուլտետների ուսանողները, ավագ դպրոցի սաները այցելեցին ուսումնական կենտրոն պատվավոր մի առաքելությամբ՝ հարստացնելու խաղաղապահ զորքերի գրադարանը, լցվելու հայրենասիրությամբ և հնարավորինս արագ տիրապետելու զենքին: «Երբեք չփորձեք համակերպվել պարտվողի հոգեբանությանը: Մեր պայքարը նոր է սկսվում, ուստի դարձեք մարտիկներ, իսկ մենք՝ փորձառու զինվորականներս, մեծագույն սիրով կնպաստենք ձեր աճին: Այսօրվա մեր հանդիպումը առաջին քայլերից մեկն է»,-մարտական փայլուն ուղի անցած զորամասի հրամանատարը այսպես դիմավորեց մեզ և նույն խոսքերով էլ  բարի ճանապարհ մաղթեց:

Հյուսիսային համալսարանի լրատվության և հասարակայնության հետ կապերի ուսումնապրակտիկ կենտրոն

Main News

Հայտարարություններ

Հյուսիսային համալսարանը հայտարարում է ռեկտորի գործավարի թափուր հաստիքի մրցույթ

30.04.2021
Հյուսիսային համալսարանը հայտարարում է ռեկտորի գործավարի թափուր հաստիքի մրցույթ

    Հյուսիսային համալսարանը հայտարարում է ռեկտորի գործավարի թափուր հա...

Աշխատանքի նոր հնարավորություն մեր ուսանողներին

15.03.2021

Հյուսիսային համալսարանի պրակտիկայի և կարիերայի կենտրոնի գործառույթներից է նպաստե...